العلامة المجلسي
190
عين الحيات ( فارسى )
را مىخواهم ، پس حقتعالى دو حلّه از حلّههاى بهشت در او پوشاند ، و تاج كرامت بر سر او گذارد ، پس به قرآن خطاب فرمايد كه : آيا راضى شدى ؟ قرآن گويد كه : زياده از اين از براى او امّيد داشتم ، پس حقتعالى برات ايمنى را به دست راستش دهد ، و برات مخلّد بودن در بهشت را به دست چپش دهد ، و او را داخل بهشت كنند ، پس به او گويند كه : يك آيه بخوان و يك درجه بالا رو ، پس به قرآن فرمايد كه : راضى شدى ؟ گويد : بلى ، و كسى كه بر او حفظ قرآن دشوار باشد مكرّر خواند تا حفظ كند ، حقتعالى اين ثواب را مضاعف به او كرامت فرمايد « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا باشد مانند كسى است كه به عوض گريختگان جهاد كند ، و كسى كه بعد از گريختن لشكر جهاد كند بهشت از براى او واجب است « 2 » . و احاديث بر اين مضامين بسيار است . يا أبا ذر الجليس الصالح خير من الوحدة ، و الوحدة خير من السكوت ، و السكوت خير من املاء الشر . يا أبا ذر لا تصاحب الّا مؤمنا ، و لا يأكل طعامك ، الّا تقيّ ، و لا تأكل طعام الفاسقين . يا أبا ذر أطعم طعامك من تحبّه في اللّه ، و كل طعام من يحبّك في اللّه عزّ و جلّ . اى ابو ذر همنشينى با مصاحب صالح و نيكو بهتر است از تنهائى ، و تنهائى بهتر
--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 603 - 604 ح 4 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 502 ح 2 .